Ακολουθείστε ...

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Πού θα βρείτε τα λεφτά; Again...


8 October 2013 - 2:04 pm -

Του Χρήστου Λάσκου



Είναι γνωστό πως το ερώτημα του τίτλου αποτελεί το τελικό και συντριπτικό «επιχείρημα» του συνόλου των καθεστωτικών πολιτικών, μιντιανθρώπων και εν γένει δημοσιολόγων, όταν έχουν απέναντί τους έναν συριζικό νεοκομμουνιστή.

Διότι, όπως είναι προφανές, και αυτοί θα ήθελαν το τέλος των θυσιών και τη δικαιότερη κατανομή των βαρών. Έλα, όμως, που δεν υπάρχουν τα λεφτά! Κι έτσι είναι αναγκασμένοι να κάνουν την καρδιά τους πέτρα αφήνοντας το 70% των νέων ανθρώπων στην ανεργία, το 50% του πληθυσμού χωρίς πρόσβαση σε πρωτοβάθμια υγεία και μερικές χιλιάδες συνέλληνες να αυτοκτονούν κάθε χρόνο.

Δηλαδή, πώς θα γίνει; Αφού δεν υπάρχουν τα λεφτά!

Το δυστύχημα είναι πως το επιχείρημα είναι εξαιρετικά δραστικό πολιτικά. Πιάνει ακόμη και σε ανθρώπους της Αριστεράς, όπως αποδεικνύει το γεγονός πως πάντοτε η συγκεκριμένη ερώτηση μας απευθύνεται όχι μόνο στις ανοιχτές συνελεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ακόμη και στο πλαίσιο συζητήσεων στο εσωτερικό των κομματικών μας οργανώσεων.

Ας επανέλθουμε, λοιπόν. Η μόνη απάντηση των συριζικών νεοκομμουνιστών δεν μπορεί παρά να είναι η γνωστή και αφελής: Θα πληρώσουν οι πλούσιοι!

Πριν, όμως, αιτιολογήσω γιατί αυτή είναι η μόνη αριστερή και, ταυτόχρονα, η μόνη ρεαλιστική απάντηση, επιτρέψτε μου μια μικρή παρέκβαση.

Αν επιχειρήσουμε να δούμε τις στάσεις ποικίλων τμημάτων της Αριστεράς στο θέμα διαπιστώνουμε, συνοπτικά μιλώντας, τα παρακάτω:

Το ΚΚΕ θεωρεί πως τέτοιο θέμα δεν υφίσταται στο μέτρο που οποιαδήποτε ιδέα κυβέρνησης της Αριστεράς στις παρούσες συνθήκες δεν είναι παρά συστημικός αντιπερισπασμός προκειμένου το κίνημα να εκτραπεί από τη σωστή ατραπό. Το ποια είναι αυτή δεν είναι πολύ σαφές, εκτός της έκκλησης για συστράτευση των κομμουνιστών με τον εαυτό τους «στους αγώνες», αλλά … anyway.

Ο αντεξουσιαστικός χώρος ούτως ή άλλως δεν απασχολείται με τέτοια ζητήματα, ενώ μεγάλο τμήμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αλλά και μέρος της μειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ, εμμένοντας στην πρωταρχική σημασία της εξόδου από το ευρώ, θεωρεί πως το «χρηματοδοτικό πρόβλημα» θα επιλυθεί κατά βάση με το τύπωμα νέου εθνικού νομίσματος. Έτσι, το «να πληρώσουν οι πλούσιοι», το αίτημα, δηλαδή μιας ριζικής αναδιανομής εισοδήματος και πλούτου εδώ και τώρα στην πραγματικότητα δεν αποτελεί προτεραιότητα και, συνεπώς, στριμώχνεται μεταξύ άλλων σε ένα μακρό προτασεολόγιο. 

Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ, αντίθετα, όπως προκύπτει από τις επίσημες συλλογικές αποφάσεις του, όχι, όμως, πάντα από το δημόσιο λόγο του που παραπέμπει κάποιες φορές σε ΕΣΠΑ, προνομιακό δανεισμό και τα παρόμοια, είναι πως η ριζική αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου είναι η εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για οποιαδήποτε ταξικά μεροληπτική πολιτική, που θα επιχειρήσει να ανασχέσει την καταστροφή και να αλλάξει τα πράγματα.

Και, επιπλέον, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως πρόκειται για εφικτή επιλογή, που εξαρτάται από, να το ξαναπώ, την ταξικά πολύ μεροληπτική πολιτική βούληση και, φυσικά, ένα ισχυρό κίνημα, που θα την ωθεί και θα την στηρίζει. Πρόκειται, δηλαδή, για ρεαλιστική επιλογή.

Ας δούμε λίγο μερικά από τα στοιχεία.

Ζούμε σε μια καπιταλιστική οικονομία, η οποία για πολλές δεκαετίες παρουσίασε ποσοστά κέρδους αξιοζήλευτα σε διεθνές επίπεδο και, ταυτόχρονα, μια από τις περισσότερο άνισες διανομές εισοδήματος στον κόσμο, η οποία έχει, μάλιστα, ραγδαία επιδεινωθεί τα τρία τελευταία χρόνια.

- Η σχέση εισοδήματος του ανώτερου προς το κατώτερο 20% από 7:1 στην περίοδο της «ευημερίας» προσεγγίζει ήδη το 10:1 (Έκπληξη! Δεν χάνουν όλοι στην κρίση!).

- Στα τρία τελευταία χρόνια ο ιδιωτικός ιατροφαρμακευτικός τομέας έχει δει τον διπλασιασμό των κερδών του, ενώ η Τράπεζα Πειραιώς ανακοίνωσε κέρδη στο πρώτο εξάμηνο αρκετών δισεκατομμυρίων (Να τι κάνει η διάλυση του δημόσιου τομέα υγείας και η ανακεφαλαίωση των τραπεζών με χρήματα των συνταξιούχων).

- Μέσα στην κρίση και στη χλαπαταγή, έτσι, ο μόνος δείκτης με «θετικό» πρόσημο είναι ο λόγος του διαθέσιμου εισοδήματος των εταιριών προς τις αμοιβές της εργασίας, ο οποίος, μετά, μάλιστα, από τη φορολογία κερδών και περιουσίας, είδε αύξηση 38%.

- Βάσει της περσινής έκθεσης του ΣΔΟΕ, μεταξύ 2001 και 2006, 200 δισεκατομμύρια «μετανάστευσαν» στο εξωτερικό, ενώ σύμφωνα με στοιχεία, που ο Γ. Σταθάκης ανακοίνωσε στο Οικονομικό Επιμελητήριο, μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικές οικογένειες διαθέτουν ακίνητη περιουσία μεγαλύτερη των 700 δισεκατομμυρίων –και, προφανώς, αντίστοιχη είναι και η κινητή, που κατέχουν. Δεν είναι, λοιπόν, παράδοξος ο ισχυρισμός, που δεν έχει διαψευστεί ποτέ, πως η συνολική περιουσία των Ελλήνων πλουσίων υπερβαίνει τα 2 τρισεκατομμύρια (11 φορές το σημερινό ελληνικό ΑΕΠ).

- Παρόλες τις εθνικοανεξαρτησιακές παρόλες το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι απολύτως ταξικό στο μέτρο που η δημιουργία του οφείλεται στην ακραία απροθυμία των Ελλήνων πλούσιων να πληρώσουν, έστω και στο ελάχιστο

- Από 7100 off shore εταιρίες, που κατέχουν ακίνητα στην Ελλάδα, έχουν ελεγχθεί οι 34! Ο φόρος που βρέθηκε να χρωστούν είναι 40 εκατομμύρια. Αναλογικά, λοιπόν, στο σύνολο αντιστοιχούν περί τα 10 δισεκατομμύρια! Ακόμη και ο Στουρνάρας το δέχεται, αλλά δεν … διαθέτει υπηρεσίες με τεχνογνωσία.

- Από τη λίστα των 54000 – μνημονιακών πατριωτών, ως επί το πλείστον- που έστειλαν χρήματα στο εξωτερικό μετά το 2010 ελέγχθηκαν οι 2! Βεβαιώθηκαν οφειλές 5 εκατομμυρίων. Ο αναλογικός υπολογισμός δίνει και εδώ ποσό άνω των 10 δισεκατομμυρίων!

- Για να γίνει αντιληπτό για τι μιλάμε ας σημειώσουμε πως τα δύο τελευταία ποσά αντιστοιχούν στο διπλάσιο του συνολικού μισθολογικού κόστους του δημοσίου και στο πενταπλάσιο των δαπανών για την παιδεία. Διαφορετικά, θα χρειάζονταν λιγότερο από το μισό ποσό προκειμένου να εξασφαλιστεί μηνιαίο εισόδημα 700 ευρώ για όλους τους ανέργους! Και αναφερόμαστε σε δύο μόνο περιπτώσεις.

Να γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δίκιο πως πρόκειται για ρεαλιστική επιλογή, αν ένα ισχυρό κίνημα και μια ανελαστική πολιτική βούληση συγκλίνουν σε αυτόν τον στόχο.

Να γιατί, επιπλέον, πρόκειται για την κατεξοχήν αριστερή επιλογή, στο μέτρο που πλήττει ευθέως και άμεσα τον ταξικό αντίπαλο χωρίς να παραπέμπει τη σύγκρουση στο υπερπέραν ή να την εξαρτά από ιεραρχήσεις, που προτάσσουν νομισματικούς δρόμους προς…

Γίνεται; Νομίζω, τα παραπάνω δείχνουν πως ναι. Αν πάντως δεν γίνεται αυτό, τότε δεν γίνεται τίποτε.

Ή θα πληρώσουν οι πλούσιοι ή θα μας γδάρουν ζωντανούς!

ΥΓ. Επειδή συχνά τίθεται, προς αμφισβήτηση αυτής της θέσης, το παράδειγμα των εφοπλιστών. Μα, λένε με τελευταίο τον Χατζηνικολάου, τη Δευτέρα, αν τους στριμώξετε θα φύγουν. Η απάντηση είναι εξαιρετικά απλή: οι εφοπλιστές έχουν εγκατεστημένα συμφέροντα στην ελληνική επικράτεια, αντίστοιχα ίσως των διεθνών. Υπάρχουν, λοιπόν, όλες οι δυνατότητες ακόμη κι αυτοί να «συμβάλλουν». Εκόντες ή άκοντες.

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Άλλα μου λεν τα τρόλεϊ και άλλα τα ποιήματά σου...

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.




Εν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.Αναγνωρισμένα
Εκτύπωση
Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Aποικία
δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Aναμορφωτή.

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Aναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Aποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τί να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.—

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.

Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Aποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός. 
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

ΠΗΓΗ

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Υμνος στη βία ή εις την Ελευθερίαν;

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;


του Νίκου Μπογιόπουλου

«Κατεβαίνουνε, και ανάφτει του πολέμου αναλαμπή το τουφέκι ανάβει, αστράφτει, λάμπει, κόφτει το σπαθί./ Γιατί η μάχη εστάθει ολίγη; Λίγα τα αίματα γιατί; Τον εχθρό θωρώ να φύγει και στο κάστρο ν' ανεβεί./ Ακούω κούφια τα τουφέκια, ακούω σμίξιμο σπαθιών, ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, ακούω τρίξιμο δοντιών./ Με τα μάτια τους γυρεύουν όπου είν' αίματα πηχτά, και μες στα αίματα χορεύουν με βρυχίσματα βραχνά/ Κοίτα χέρια απελπισμένα πώς θερίζουνε ζωές! Χάμου πέφτουνε κομμένα χέρια, πόδια, κεφαλές,/ και παλάσκες και σπαθία με ολοσκόρπιστα μυαλά, και με ολόσχιστα κρανία, σωθικά λαχταριστά./ Παντού φόβος και τρομάρα και φωνές και στεναγμοί παντού κλάψα, παντού αντάρα, και παντού ξεψυχισμοί./ Σαν ποτάμι το αίμα εγίνη και κυλάει στη λαγκαδιά, και το αθώο χόρτο πίνει αίμα αντίς για τη δροσιά./ Απ' τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!».
Αυτό προφανώς και δεν είναι ο «ύμνος στη βία». Είναι αποσπάσματα και στίχοι από τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν». Και προέρχεται δια χειρός Διονυσίου Σολωμού. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται;» τι έχουν να πουν; Τον… καταδικάζουν τον Σολωμό; Τον… καταδικάζουν τον ελληνικό εθνικό ύμνο; Το «σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή»το καταδικάζουν;      
«Όταν η διοίκησις  βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονα του, το να κάμη τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάστασιν, ν' αρπάξη τα άρματα και να τιμωρηση του τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ' όλα τα δίκαια του και το πλέον απαραίτητον απ' όλα τα χρέη του. Αν ευρίσκωνται όμως εις τόπον οπού είναι περισσότεροι τύραννοι, οι πλέον ανδρείοι πατριώτες και φιλελεύθεροι πρέπει να πιάσουν τα περάσματα των δρόμων και τα ύψη των
βουνών, εν όσω ν' ανταμωθούν πολλοί, να πληθύνη ο αριθμός των, και τότε ν' αρχίσουν την επιδρομήν κατά των τυράννων (…)»
Αυτό δεν είναι συνταγή κάποιου «κουκουλοφόρου». Είναι απόσπασμα , από το«Νέα Πολιτική Διοίκησις», το επαναστατικό κείμενο του Ρήγα Φεραίου. Οι κύριοι του  «καταδικάζετε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται;», πώς και δεν τον έχουν… καταδικάσει ακόμα τον Ρήγα;
 Όταν ο Κολοκοτρώνης έπαιρνε στο κατόπι τον Δράμαλη στα Δερβενάκια, όσο να ‘ναι μια τόσο δα βία την άσκησε. Των κυρίων του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» πώς και τους ξέφυγε ο Γέρος του Μοριά;

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Ο ναζισμός και ο φασιμός ηττήθηκαν με τη βια της αντίστασης...

...δεν θα καταδικάσω την βία της άμυνας μου, έναντι στην βία της επιβολής σας...

Βία στη βία, της καταδίκης της βίας.


poverty-violence_1
Αντί σχολίου για την δολοφονία του 34χρονου Παύλου Φύσσα από το οργανωμένο παρακράτος, επαναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο. Ιστορικά ο ναζισμός και ο φασιμός ηττήθηκαν με τη βια της αντίστασης, ουδέποτε ηττήθηκαν με οσιομαρτυρική στάση και πάντα στηρίχθηκαν απο αυτούς που “καταδίκαζαν τη βία, απ όπου και αν προέρχεται”.
Όχι ρε δεν καταδικάζω τη βία, «απ όπου κι αν προέρχεται».
Ούτε εσείς οι, τάχα σοκαρισμένοι, που ετοιμάζεστε να μου κουνήσετε το “πολιτικά ορθό” σας δάχτυλο στα μούτρα και να με κατατροπώσετε με “επιχειρήματα” περί του “πολιτισμού της μη βίας” και της “δημοκρατίας”. Το ίδιο δάχτυλο που πάτησε το κουμπί για να εξοντωθούν χιλιάδες άνθρωποι και να εξαθλιωθούν εκατομμύρια, με αντάλλαγμα την δική σας ευημερία, είναι αυτό που κηρύττει “καταδίκη της βίας”. Το ότι μεσολάβησε το κουμπί ανάμεσα στο δάχτυλο και την φυσική βία και το δάχτυλο ανάμεσα στην εντολή από τον γεμάτο σκατά εγκέφαλό σας και την μαζική εξόντωση, δεν κάνει τη βία της πράξης να προέρχεται από το πνευματικό υπερπέραν. Δική σας βία είναι, ολοδική σας, από εσάς προέρχεται. Ακόμη και το δικαίωμά σας να κουνάτε το δάχτυλό σας και να επιχειρηματολογείτε, “ελεύθερα”, είναι αποτέλεσμα ποταμιών αίματος και βίας, όχι πως δεν το γνωρίζετε, απλά το θυμάστε όταν σας βολεύει. Όμως η ιστορία και οι ίδιοι οι νόμοι της φύσης δεν βολεύονται από κανένα, ούτε από σας. Ακόμα και αυτή η ίδια η απομίμηση της «δημοκρατίας» και της «ελευθερίας», που καπηλεύεστε και επικαλείστε για να υποκριθείτε, φορώντας την κουκούλα του πασιφισμού και τις αστικοδημοκρατίας, τους κεντρώους, τους σοσιαλδημοκράτες και τους φιλελεύθερους, ενώ είστε απλά ένα σινάφι άρπαγες του κοινού ποινικού δικαίου, είναι αποτέλεσμα συγκρούσεων, κινημάτων, επαναστάσεων και βίαιων αλλαγών και ανατροπών. Ακόμα και η αναρρίχησή σας στα αξιώματα και την κοινωνική διαστρωμάτωση που σας δίνει το βήμα να μας μιλάτε “από πάνω”, είναι αποτέλεσμα βίας. Εν προκειμένω, πολύ βολικής βίας.

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

To DJANGOFEST επιστρέφει στην Λαμπηδόνα!

4o DJANGOFEST Αthens Gypsy Jazz Festival 2013
Το 4ο Django festival της Αθήνας έρχεται, για ακόμη μια φορά στο φιλόξενο πάρκο Αγ.Τριάδας “Λαμπηδόνα”, στο Βύρωνα το Σάββατο και την Κυριακή 12 & 13 Οκτωβρίου  2013!
Η διήμερη γιορτή του manouche και swing/ jazz ήχου επιστρέφει με συναυλίες και πολλά παράλληλα δρώμενα για όλους!

Συμμετέχουν τα σχήματα (με αλφαβητική σειρά):

DIMINUITA
GADJO DILO
GROOVIN' HIGH (Πάτρα)
GHOST NOTES (Βόλος)
JE SWING JITTERBUGS (Θεσσαλονίκη)
SWINGAZOO
SWING APRES MIDI

Μετά την τεράστια επιτυχία της περασμένης χρονιάς, το Djangofest επιστρέφει στον ίδιο χώρο δωρεάν!
Σε ένα μοναδικό ανοιχτό χώρο στη Λαμπηδόνα που κατάφερε να δείξει το πραγματικό πρόσωπο του φεστιβάλ. Ένας χώρος όπου με τη δράση του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου Βύρωνα εδώ και δύο χρόνια, έχει μετατραπεί σε ένα κύτταρο κοινωνικής αλληλεγγύης, αγώνα και πολιτισμού για τον Βύρωνα και όχι μόνο! Με τη δροσιά του φθινοπώρου και τη συμμετοχή μουσικών σχημάτων, χορευτικών ομάδων, παιδικών δραστηριοτήτων και εκθέσεις οργανοποιών. Ατελείωτο jamming και τις δυο μέρες και παράλληλες δράσεις: το Djangofest, η μεγάλη γιορτή της gypsy jazz υπόσχεται να μείνει και φέτος αξέχαστη σε όλους μας!
Το φεστιβάλ αποτελεί μια πρωτοβουλία των μουσικών και φίλων της gypsy jazz και πραγματοποιείται με την υποστήριξη της ομάδας Plenty projects, του Κοινωνικού Πολιτιστικού Κέντρου της Λαμπηδόνας, καθώς και την ανεκτίμητη βοήθεια εθελοντών. Στο χώρο της Λαμπηδόνας θα λειτουργεί bar και κουζίνα.
4ο DJANGOFEST Αthens Gypsy Jazz Festival Πάρκο Αγ.Τριάδας-Λαμπηδόνα, Βύρωνας το πάρκο βρίσκεται μεταξύ των οδών Μεσολογγίου, Κορδελιού, Κωνσταντιλιέρη & Ξάνθης. Από το κέντρο λεωφορεία 203, 204, 054 και τρόλεϊ 11, στάση Αγορά Βύρωνα
Οι δραστηριότητες αρχίζουν:

στις 18.00 το Σάββατο
και 17.00 την Κυριακή

Είσοδος ελεύθερη!